5. Mitologie Afryki Subsaharyjskiej i Oceanii
To potężny zbiór tradycji ustnych, w których kluczową rolę odgrywa świat duchów, kult przodków oraz bogowie-stwórcy, którzy po kreacji oddalili się od ludzi.
- Mitologia joruba (Afryka Zachodnia):
Bogaty system bóstw zwanych Orisza
(np. Szango – bóg burzy), który dał początek m.in. voodoo.
- Mitologia Aborygenów (Australia):
Oparta na koncepcji Czasu Snu (Alcheringa) – epoki, w której mityczni przodkowie ukształtowali ziemię.
- Mitologia polinezyjska i maoryska:
Podania ludów oceanicznych z postaciami takimi jak półbóg Maui, łowiący wyspy z dna oceanu.
Część 5: Mitologie Afryki Subsaharyjskiej i Oceanii
- Mitologia joruba (Afryka Zachodnia):
- Olodumare
(Olorun) – najwyższy, bezpostaciowy bóg-stwórca wszechświata.
- Obatala
– orisza (bóstwo) odpowiedzialny za stworzenie ludzkich ciał.
- Szango
– potężny orisza burzy, piorunów, sprawiedliwości i ognia.
- Jemaja
– bogini-matka, pani mórz, oceanów i rzek.
-
-
- – słynny półbóg, sztukmistrz, który schwytał słońce i wyłowił wyspy z wody.
Maui
- Tane
– bóg lasów i ptaków, syn Rangiego i Papy, który rozdzielił rodziców.
- Papatuanuku
(Papa) – Matka Ziemia, żona Rangiego.
- Ranginui
(Rangi) – Ojciec Niebo.
Mitologia polinezyjska i maoryska:
Część 5: Mitologie Afryki Subsaharyjskiej i Oceanii
1. Stworzenie świata (Mitologia joruba)
Na początku świat składał się tylko z nieba, którym rządził najwyższy bóg Olodumare, oraz z bagnistych wodnych odmętów pod władaniem bogini Olokun. Wielki orisza (bóg) Obatala
poprosił o pozwolenie na stworzenie suchego lądu. Otrzymał długi złoty łańcuch, muszlę pełną piasku, czarną kurę o pięciu pazurach oraz czaplę. Obatala zszedł po łańcuchu z nieba, wysypał piasek na wodę, a kura zaczęła go rozgrzebywać pazurami we wszystkich kierunkach – tak powstały lądy, doliny i wyspy. Czapla osuszyła ziemię, a Obatala posadził pierwszą palmę orzechową. Następnie z gliny ulepił ludzi, w których najwyższy bóg Olodumare tchnął życie.
2. Pojedynek (Mitologia joruba: Szango kontra Oja i Gbonka)
Szango
, bóg burzy i król miasta Oyo, posiadał magiczny naszyjnik, który pozwalał mu zionąć żywym ogniem. Jego dwaj potężni generałowie, Timi i Gbonka, stali się jednak zbyt silni i zagrażali jego władzy. Szango postanowił skłócić ich ze sobą i zmusić do walki na śmierć i życie. Gbonka, który władał potężną magią snu, bez trudu pokonał Timiego. Wtedy pewny siebie rzucił wyzwanie samemu królowi. Szango wyszedł na pole bitwy, a jego gniew wywołał potężne uderzenia piorunów i ogień buchający z jego ust. Gbonka nie uciekł – użył swoich zaklęć, które zaczęły gasić płomienie Szango i usypiać jego żołnierzy. Szango, widząc, że jego boska moc ognia przegrywa z czarami poddanego, wpadł w rozpacz i wściekłość. Opuścił miasto i wstąpił do nieba, stając się wiecznym duchem grzmotu.
3. Przygoda (Mitologia polinezyjska: Maui i schwytanie słońca)
postanowił pomóc swojej matce i zmusić słońce do zwolnienia. Razem z braćmi ukręcił potężne liny z mocnych włókien lnu i powędrował na daleki wschód, do miejsca, gdzie słońce każdego ranka wyłaniało się z podziemi. Gdy słońce zaczęło wschodzić, Maui i jego bracia zarzucili na nie pętle z lin i mocno je uwiązali do ziemi. Słońce szarpało się i płonęło gniewem, ale wtedy Maui wyskoczył ze swojej kryjówki i zaczął je okładać magiczną szczęką swojej prababki. Osłabione, pobite i poranione słońce zaczęło błagać o litość. Maui puścił liny, ale od tamtego dnia zmęczone i ranne słońce musi poruszać się po niebie znacznie wolniej, dając ludziom długie i jasne dni.
, pędził po niebie tak szybko, że ludzie nie nadążali z uprawą roli, budowaniem domów ani suszeniem ubrań. Ambitny półbóg Maui
Dni na ziemi były niezwykle krótkie, ponieważ bóg słońca, Tama-nui-te-ra
Wątki biblijne w poszczególnych częściach:
Część 5: Mitologie Afryki Subsaharyjskiej i Oceanii
- Tchnienie życia:
Jorubijski bóg Obatala lepi ciała z gliny, ale są one martwe dopóki najwyższy bóg Olodumare nie tchnie w nie życia. To dokładna kopia biblijnego aktu stworzenia, gdzie Bóg tchnął w nozdrza Adama „dech życia”.
- Ujarzmienie słońca:
Przygoda Mauiego, który zmusza słońce do wolniejszego biegu, przypomina biblijną historię Jozuego (Joz 10,12-13), który nakazał słońcu zatrzymać się nad Gibeonem, aby Izraelici zdążyli wygrać bitwę przed zmierzchem.